Η απαρχή διαφόρων μύθων, θρύλων και τραγουδιών που επιζούν ακόμη και σήμερα στις παραδόσεις των χωριών της Χερσονήσου των Μεθάνων, έχουν άμεσες σχέσεις με την επαφή των κατοίκων με συνήθειες και δοξασίες στο πέρασμα των αιώνων. Οι κάτοικοι της Χερσονήσου έχουν τραγουδήσει διάφορα δημοτικά τραγούδια και έχουν δημιουργήσει ιστορίες και μύθους για διάφορες περιοχές και παθήματα των συντοπιτών τους. Η κοινωνική ζωή υπήρξε μάλλον συντηρητική με κύριο και αδιάρηκτο το θεσμό της οικογένειας. Οι άνδρες αγρότες, τεχνίτες, ψαράδες και ναυτικοί ενώ οι γυναίκες ασχολούνταν με το νοικοκυριό, την ανατροφή των παιδιών αλλά και με δουλειές της γης και την χειροτεχνία. Σώζονται ακόμη και σήμερα περίφημοι αργαλειοί, όπου οι κοπέλες ύφαιναν περίτεχνα έργα τέχνης.  Η παραδοσιακή φορεσιά των γυναικών έχει χαρακτηριστικό της την όμορφη κεντημένη ποδιά, την υφαντή μάλλινη μπόλκα και την μεγάλη άσπρη μαντήλα.

    Ο μύθος της "Κρασοπαναγιάς"

Παλιά, κάποιος είχε φορτώσει τη βάρκα του με βαρέλια κρασί και πήγαινε στην Αθήνα να τα πουλήσει. Στο δρόμο τον έπιασε φουρτούνα και παρακάλεσε την Παναγία να τον βοηθήσει να πάει καλά στον προορισμό του και θα έφτιαχνε ένα εκκλησάκι από κρασί. Πραγματικά η Παναγία τον βοήθησε και, όταν γύρισε, έφτιαξε ένα εκκλησάκι πολύ μικρό. Για το χτίσιμο ανακάτεψε χώμα με κρασί αντί για νερό και, γι' αυτό, το μέρος που έχτισε το εκκλησάκι ονομάστηκε Κρασοπαναγιά. Σε άλλη παραλλαγή ο άνθρωπος αυτός είναι έμπορος, Δεν φτάνει στον προορισμό του αλλά , αφού σώθηκε με τη βοήθεια της Παναγίας, στη συνέχεια έχτισε το εκκλησάκι χρησιμοποιώντας το λίγο κρασί που του είχε απομείνει.

    Ο μύθος της "Στέρνας του Γαμπρού"

"Κάποτε ένα υποψήφιος γαμπρός ξεκίνησε από την Καμμένη Χώρα για να πάει να πάρει την νύφη από κάποιο χωριό της Βόρειας πλευράς των Μεθάνων. Στο δρόμο δίψασε και έσκυψε να πιει νερό από μια στέρνα. Ο άτυχος όμως νέος γλίστρησε και έπεσε στην στέρνα και πνίγηκε. Από τότε λέγετε ότι το χωριό πήρε το όνομα "Στέρνα Γαμπρού".

     Θρύλοι και εικασίες

Ο φόβος των απλών ανθρώπων της υπαίθρου για το μέλλον αποτυπώνεται σε διηγήσεις όπως η παρακάτω:

Λένε ότι τα Μέθανα στηρίζονται σε τρεις ή πέντε κολώνες. Οι περισσότερες έχουν ραγίσει και μία έχει σπάσει τελείως. Άμα σπάσουν όλες, θα καταστραφούν τα Μέθανα.

Η φτώχεια των μικροκαλλιεργητών και των κτηνοτρόφων τους σπρώχνει να πλάσουν μύθους για θησαυρούς χαμένους που περιμένουν τον τυχερό που θα τους βρει και θα τους κάνει δικούς του. Στην περίπτωση των Μεθάνων αξίζει να ερευνηθεί το γιατί δίνεται αρκετή έμφαση σε χρυσές χελώνες.

Παλιά, στα Μέθανα βρισκόταν μια πριγκίπισσα. Αυτή είχε μαζί της μία τεράστια χελώνα και τα χελωνάκια της και ήταν όλα από χρυσάφι. Αυτή η χελώνα και τα χελωνάκια της ήταν θαμμένα σε μια περιοχή των Μεθάνων.

Για το πού βρίσκονται τα χελωνάκια υπάρχουν πολλές απόψεις. Άλλοι λένε πως τα κλέψανε κι άλλοι πως βρίσκονται σε κάποιο από τα χωριά των Μεθάνων. Η μεγάλη χελώνα δεν έχει βρεθεί. Παλιά, έλεγαν ότι στη θέση Θρονί υπήρχαν επτά χρυσές χελώνες, μια μεγάλη και έξι μικρές. Όταν έγινε ο πόλεμος με τους Γερμανούς, μας πήραν τη μεγάλη και αγνοείται η τύχη των υπολοίπων.(Φωτογραφικό Αρχείο)